ervaringsdeskundige
gesprekken van hart tot hart
Jij en ik, en eigenlijk ieder levend wezen, verlangt in de basis naar warmte, veiligheid, vertrouwen en nabijheid.
Dit verlangen is een sterke motor die ons drijft om juist dat te vervullen wat in ons ontbreekt.
Het nodigt ons uit om in beweging te komen. Het geeft richting aan ons leven en motiveert ons om te zoeken, te groeien en te veranderen. Het kan ons ten diepste ondersteunen in onze reis naar eigenwaarde en zingeving.
In het proces van leven met de diagnose kanker wordt ons verlangen naar het leven, warmte, veiligheid, vertrouwen en nabijheid nog eens extra benadrukt. Er staat immers veel op het spel; we kunnen diepe emoties van angst, verdriet, machteloosheid, frustratie, boosheid en eenzaamheid ervaren.
Het is fijn als je jezelf durft te uiten in de nabijheid van geliefden. Als al je verdriet, angst, boosheid en machteloosheid er helemaal mag zijn. Je voelt je veilig en vertrouwd en je hoeft je niet anders voor te doen dan je bent. Maar… dat geldt niet voor iedereen.
Heb je geen mensen om je heen waar je jezelf mag/kunt zijn; heb je geen emotioneel vangnet, dan ben je geneigd om het helemaal alleen uit te zoeken. Dit patroon is mogelijk al ontstaan in de kindertijd. Diepe eenzaamheid is dan vaak pijnlijk aanwezig en het vraagt veel moed om je te leren openstellen en het gevoel te krijgen dat je er wèl mag zijn.
MOED – SAMENZIJN – KRACHT – PRATEN – DELEN
Het versterkt de onderlinge band met familie/vrienden en voorkomt een diep gevoel van eenzaamheid tijdens dit diepe innerlijke proces.
Of je nu wel of geen emotioneel vangnet hebt, in beide situaties kun je de behoefte voelen om te praten met een buitenstaander. Iemand die een zelfde soort proces heeft doorlopen of nog loopt. Iemand die emotioneel wat verder van je afstaat en waarbij je geen rekening hoeft te houden met alle emoties en gevoelens van de ander. Een gesprek waar je tijd en ruimte ervaart om jezelf te (leren) uiten. Je kunt eindelijk meer gaan ontspannen en begrijpen.
© 2025 Desiree François &